Zastosowanie heparynowej retyparyny o niskiej masie cząsteczkowej do zapobiegania zakrzepicy żył głębokich po urazie nóg wymagającym unieruchomienia czesc 4

Zastosowaliśmy test Mantela-Haenszela do obliczenia ilorazów szans i wartości P w analizie efektu leczenia (po dostosowaniu do wcześniejszego leczenia innymi heparynami), biorąc pod uwagę wszystkie dostępne obserwacje żylnych powikłań zakrzepowo-zatorowych w obu grupach. Różnice w wynikach między pacjentami, którzy otrzymali inne heparyny przed randomizacją, a tymi, którzy nie brali udziału w badaniu, oceniano za pomocą testu Breslow-Day na heterogenność. Zastosowano wieloraką regresję logistyczną do analizy efektu leczenia po dostosowaniu do płci, wieku, wcześniejszego leczenia heparyną (dowolna vs. żadna), palenia (obecna vs. poprzednia lub nigdy), obecności lub braku historii zakrzepowo-zatorowej, oraz obecność lub brak hipercholesterolemii i cukrzycy. Analiza wpływu leczenia reviparyną na profilaktykę zakrzepicy żył głębokich w dystalnych i dystalnych odcinkach odcinka została przeprowadzona za pomocą dwustronnego testu Fishera. Wszyscy pacjenci, którzy otrzymali co najmniej jedną dawkę badanego leku zostali włączeni do analizy bezpieczeństwa i tolerancji, która obejmowała krwawienie, inne działania niepożądane i wyniki testów laboratoryjnych. Analizy przeprowadzono za pomocą oprogramowania SAS (wersja 6.12). Autorzy zaprojektowali badanie, zinterpretowali dane i napisali artykuł. Wszystkie dane zostały zebrane przez duńską organizację badawczą ds. Badań i przeniesione do działu statystycznego sponsora, Knoll. Autorzy mieli pełny dostęp do danych i przeglądali plan statystyczny i analizy. Końcowa analiza statystyczna została przeprowadzona przez sponsora. Centralny komitet orzekający był niezależny od sponsora.
Wyniki
Spośród 440 pacjentów zapisanych, 217 losowo przydzielono do otrzymywania reviparyny, a 223 do otrzymywania placebo. W sumie 69 pacjentów zostało wykluczonych z analizy skuteczności: 2 (w grupie placebo) nie otrzymało zastrzyków, 2 (w grupie otrzymującej retynarin) wycofało swoją zgodę, 4 (1 w grupie otrzymującej retyparynę i 3 w grupie placebo) wycofało się z powodu działań niepożądanych, a 61 (31 w grupie otrzymującej retynarynę i 30 w grupie otrzymującej placebo) nie miało wykonanych badań obrazowych (odpowiednio 23 i 19 pacjentów, u których fobografia była technicznie niemożliwa, odpowiednio 2 i 8). których ocenia się jako nieadekwatne do oceny wszystkich żylnych segmentów oraz odpowiednio 6 i 3, u których tętnice były wystarczające jedynie do oceny proksymalnych odcinków żylnych). Tak więc 371 pacjentów (183 w grupie z retyparyną i 188 w grupie placebo) zostało włączonych do analizy zakrzepicy w dowolnym segmencie żylnym. Dodatkowych sześciu pacjentów w grupie otrzymującej retynarin i trzech w grupie placebo zostało włączonych do analizy zakrzepicy proksymalnej.
Tabela 1. Tabela 1. Charakterystyka linii podstawowej 438 pacjentów losowo przydzielonych do leczenia retyparyną lub placebo. Charakterystyka linii podstawowej i czynniki ryzyka związane z chorobą naczyniową nie różniły się istotnie między obiema grupami, z tym że w grupie otrzymującej retyparynę było mniej aktualnych niż w grupie placebo (tabela 1). Złamania w kształcie złamanej kości były znacznie rzadziej spotykane, a zerwania ścięgna Achillesa częściej występowały w grupie z retyparyną niż w grupie placebo; w przeciwnym razie grupy były podobne pod względem rodzajów obrażeń i rodzajów leczenia (innych niż leczenie badawcze)
[przypisy: ile zarabia stomatolog, fizjoterapia kursy, adapalen ]
[podobne: endometrioza w bliźnie po cc, olx świętochłowice, zaostrzenie pochp ]